Εκατό συντοπίτες μας πήραν ενεργά μέρος στις επιχειρήσεις σε όλη την Επικράτεια. Ο κατάλογος των ηρώων που έπεσαν στα πεδία των μαχών είναι χαραγμένος στη μνήμη όλων μας.

Άλλοι 14 δικοί μας πολεμιστές γύρισαν με τραύματα, άλλος βαριά και άλλος ελαφρύτερα. Ήταν οι: Κωνσταντίνος Καλαϊτζίδης, Γρηγόριος Γκουτζέλης, Λέανδρος Νάνος, Σταύρος Ηλιάδης, Αχιλλέας Δορβατζίκας, Αντώνιος Κουφός, Κωνσταντίνος Νικολής, Βασίλης Κανελόπουλος, Γεώργιος Μπαλόμπας, Γεώργιος Γαλατάς, Αντώνης Μπαλτζής, Θωμάς Στάμενης, Σταύρος Σταυρούσης και ο Γιάννης Σαρίκος.

Στις 27 Οκτωβρίου του 1944 οι καρδίες των Λαγκαδιανών θα χτυπήσουν έντονα, καθώς ένας τρομερός κρότος τάραζε τη νυχτερινή ησυχία της πόλης. Οι  Γερμανικές δυνάμεις κατοχής μετά από τέσσερα χρόνια και με το πρωτόκολλο αποχώρησης που υπέγραψαν στις 12 Οκτωβρίου του 1944 στην Αθήνα, εγκατέλειπαν την Ελλάδα. Η αποχώρησή τους από τον Λαγκαδά έγινε με έναν τρόπο που έδειχνε τον πανικό και τον φόβο της τότε υπερδύναμης. Ανατίναξαν κατά την αποχώρησή τους τη γέφυρα του Λαγκαδά, προφανώς για να προστατέψουν τα νώτα τους, δεδομένου ότι οι αντάρτικες ομάδες του Λαγκαδά ετοιμάζονταν να αντεπιτεθούν.

Είχαν προηγηθεί τέσσερα χρόνια σκληρής κατοχής και τρομοκρατίας. Μόλις τρεις μήνες πριν την 1η Αυγούστου του 1944 η πόλη μας είχε ζήσει εφιαλτικές στιγμές  από τις πιο θλιβερές και δραματικές της σύγχρονης ιστορίας της. Ήταν το γερμανικό μπλόκο πρώτα στο ζωοπάζαρο στην αλάνα εκεί που βρίσκεται σήμερα το ΚΑΠΗ και στην συνέχεια στην κεντρική πλατεία του Λαγκαδά, όπου για δύο ημέρες συκεντρώθηκαν όλοι οι άντρες πάνω από 16 χρονών. Δύο συγκλονιστικές ημέρες με πολλούς συντοπίτες μας να καταλήγουν στη φυλακή του στρατοπέδου Παύλου Μελά αλλά και 8 αθώους να χάνουν τη ζωή τους.

Τρεις μήνες αργότερα, στις 28 Οκτωβρίου του 1944 ο Λαγκαδάς συνάζονταν στο ναό της Πολιούχο του, για να  τα ευχαριστήρια και τα ελυθέρια της πόλης του.